چند سالی است که جریان موسیقی برگردان یا به عبارتی بهتر وارون نگاری صوتی در موسیقی پس از حدود ۶۰ سال از آغاز این مسئله در امریکا در کشور ما مطرح شده است و حقیر نیز در این باره توضیحاتی داده ام.
اما از آنجا که خیلی از عزیزان در این باره شبهاتی دارند و اخیرا افرادی ...
ادامه مطلب
دانلود مستقیم تصویری
قسمت اول :
قسمت دوم :
قسمت سوم :
ايام سوگواري دخت مطهرِ نبي مکرم اسلام، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) را
به همه شيعيان جهان تسليت عرض مينماييم.
لحظه ها در تپش تاب و تب آمدنش * آسمان چشم به راه قدمش هر روز است
ای خدا کاش شود سال نوام عید فرج * که نگاهم نگران ، منتظر آن روز است
به امید تقارن بهار طبیعت
با ظهور بهار دلها
ســــــــــــــــــــــــــــال نو مبــــــــــــــــــــــــــــارک
با تشکر از فرستنده محترم مطالب دريافتي 1 و 2 و 3
1- موسیقی باعث تغییر شکل مغز میشه (هرچند دوست ندارم از این عبارت استفاده کنم: موسیقی مغزو دفرمه میکنه) غنایی و غیرغنایی و مجوزدار و مجوزندار و شاد و غمگین و سنتی و کلاسیک و... هم نداره. لازمه توضیح بدم که آدما با مغز کج و کوله چه جوری زندگی میکنن؟ جالبه که خودشونو متمدن و صاحب عقل و اندیشه هم میدونن! (مثل غربی ها... بدبختی اینجاست که ما ایرونی ها هم فکر میکنیم که واقعاْ اونا متمدنن!!!!)
2- کسانی که مطابق طب اسلامی سالم هستن به هیچ وجه نمیتونن صدای موسیقی رو تحمل کنن. این یکی هم غنایی و غیرغنایی و مجوزدار و ... نداره. بنا بر این اگه علاقه به موسیقی دارید بهتون مژده میدم که بیمارید و خودتون خبر ندارید. میتونید امتحان کنید. (یه وقت ناراحت نشیدها... منظورم اینه که چون موسیقی کلاْ یه اثراتی رو انسان میزاره و اینقدر هم موزیه که تمام بدن انسان رو زیر پاش له میکنه، واسه همين ميگم حتما يه جايي از بدنتون تحت تأثير قرار گرفته و بيمار شدين... و احتمالا بيشتر از همه اعصابتون... اگه آدمها اعصاب درست و حسابي داشتن و صبور بودن که الان بايد همه امام و معصوم و پيامبر ميشدن....حديثي از (نميدونم) فکر ميکنم پيامبر صلي الله عليه و آله هستش که ميفرمايند: انسان حليم به پيامبري نزديک است! .... ما کجا و پيامبري کجا؟؟؟؟ پس همين که صبور نيستيم، يعني يه مرضي داريم ديگه!!!!)
دستورات بهداشتی اسلام رو رعایت کنید و بعد ببینید که راست میگم یا نه. من خودم امتحان کردم و دیدم. به شما هم توصیه میکنم. (یه توضیح هم بدم که طب اسلامی جامعترین طب دنیاست. چون منشا اون خود خداست نه تجربیات ناقص بشری و نه هدیه الهه ها و خدایان دروغین! خیلی از بیماریها هستن که تنها با همین طب اسلامی قابل تشخیص و درمان هستن اما پزشک رشته های دیگه به بیمار مفلوک میگن: پاشو برو، تو که چیزیت نیست! و وقتی که بیمار بیچاره رو به حال مرگ دوباره میارنش، پزشک یه ژست دکتری میگیره و میگه: متاسفم! خیلی دیر آوردینش، دیگه از دست ما کاری ساخته نیست! (اینم عرض کنم که طب اسلامی رو با طب سنتی و طب گیاهی و ... اشتباه نگیرید.)
خلاصه اینکه با عوض کردن اسم، اول زشتی گناه و جنایت ریخته میشه و بعد طرف دست به جنایت میزنه. به همین سادگی!
تو قرآن هم چندین بار گفته شده که "شیطان اعمال [زشت] گناهکارها رو براشون تزیین [و زیبا] میکنه". در مورد موسیقی هم همینطوره. اسم این گناه زشت رو گذاشتیم "هنر" و اسم مطربها رو هم گذاشتیم "هنرمند" که تا میتونیم از خدا دور بشیم و دل شیاطین رو از خودمون خشنود کنیم.
ایرانیها هم معتقدن اولین کسی که موسیقی رو اختراع کرد و نواخت الهه ای بود به نام "رامتین". بعدها این کلمه بر اثر اشتباه (تصحیف) تو نسخه برداریهای متعدد (استنساخ) به "رامنین" و بعدها به "رامین" تبدیل شد. (رجوع کنید به فرهنگ معین)
اینها افسانه نیست. اینها واقعیت داره. مردم ملل مختلف همه شون که دروغگو و خیال پرداز نبودن. موسیقی رو یه کسی براشون آورده واقعا موجوداتی بودن که قویتر از آدمیزاد بودن و این چیزها رو به بشر یاد دادن. حالا اگه جمع بندی بکنیم میبینیم هرجای دنیا یه الهه ای داشتن که براشون موسیقی رو آورده. با توجه به اینکه اعتقاد به الهه ها از نشانه های کفر و شرکه و با توجه به تحقیقاتی که شده الهه های باستان دقیقا همون شیاطین بودن، حالا میشه نتیجه گرفت که موسیقی رو شیطان برای به گمراهی کشوندن آدمیزاد به آدمای کافر و بی ایمان یاد داد. تو روایات هم هست که اولین کسی که آلت موسیقی رو ساخت و با اون موسیقی نواخت شخص شخیص جناب ابلیس لعین (اشد الله عذابه) بود. اگه شک دارید بگید ببینم چرا الهه ها چیزای خوب خوب یاد بشر ندادن؟ مثلا لباس دوختن و حجاب و حیا داشتن و خدارو به یگانگی یاد کردن و نجاری کردن و...
سخنان مقام معظم رهبري حضرت آيت الله امام خامنه اي درباره موسيقي سنّتي:
بعضي خيال ميکنند که، مرز موسيقي حلال و حرام، موسيقي سنتي ايراني و موسيقي غير سنتي است، نه، اينطوري نيست. آن موسيقي اي که مناديان دين و شرع هميشه در دوره هاي گذشته با آن مقابله ميکردند و ميگفتند حرام است، همان موسيقي سنتي ايراني خودمان است که به شکل حرامي در دربارهاي سلاطين، در نزد افراد بي بند و بار، در نزد افرادي که به شهوت تمايل داشتند و خوض در شهوات ميکردند اجرا ميشده، اين همان موسيقي حرام است. بنابراين، مرز موسيقي حرام و حلال، عبارت از ايراني بودن، سنتي بودن، قديمي بودن، کلاسيک بودن، غربي بودن يا شرقي بودن نيست. مرز آن چيزي است که عرض کردم (که انسان را به بيکارگي، ابتذال، بي حالي و واخوردگي از واقعيت هاي زندگي بکشاند و نيز انسان را از معنويت، از خدا و از ذکر خدا غافل کند و به شهوت راني تشويق کند) .
دستگاه راديو و تلويزيون بايد آموزنده باشد و به جوانهاي ما قدرت و نيرو بدهد. نبايد طوري باشد که ده ساعت موسيقي پخش کند و نيرومندي جوانهاي ما را به يک حالت خلسه تبديل کند...
موسيقي با ترياک فرقي ندارد، هرکدام به نحوي خلسه مي آورد...
موسيقي را حذف کنيد، نترسيد از اينکه به شما بگويند کهنه پرست شده ايد. باشد ما کهنه پرستيم. اين کلمات نقشه است براي اينکه شما را از کار جدي عقب بزنند.
اينکه مي گويند: اگر موسيقي در راديو و تلويزيون نباشد، آنها ميروند از جاي ديگر موسيقي ميگيرند، عذر نيست. بگذار بروند. آيا اين موجب ميشود که ما به آنها موسيقي تزريق کنيم؟ ما به آنها خيانت کنيم؟
موسيقي خيانت به يک مملکت است، خيانت به جوانهاي ماست.
موسيقي را به کلّي حذفش کنيد و به جاي آن مطالب آموزنده به جامعه تحويل دهيد... (1)
جواني که عادت کرد روزي چند ساعت را با موسيقي سروکار داشته باشد، از مسائل جدي زندگي بطور کلي غافل ميشود. به موسيقي عادت ميکند، همان طوري که به مواد مخدر عادت ميکند. کسانيکه به مواد مخدر عادت ميکنند ديگر نميتوانند يک انسان جدي باشند که بتوانند در مسائل سياسي فکر کنند. موسيقي فکر انسان را طوري ميکند که ديگر نتواند در غير همان محيط و شهوات فکر کند. (2)
1: به نقل از: صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاي امام خميني (ره) )، تهيه و جمع آوري مرکز مدازک فرهنگي انقلاب اسلامي، انتشارات شرکت سهامي چاپخانه وزارت ارشاد اسلامي، 1361، ح8، صص 200-201، همچنين صحيفه امام (مجموعه آثار امام خميني (ره) ) تدوين و تنظيم: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني،1378 ،ج9، ص204)
2: صحيفه نور، ج5، ص158 ، همچنين صحيفه امام، ج9، ص 201
موسيقي هاي داراي مجوز از مؤسسات فرهنگي
آيا مجوز از مؤسسات فرهنگي مثل وزارت ارشاد و يا سازمان تبليغات و امثال اينها، نسبت به برخي از موسيقي ها،ميتواند حجت شرعي براي مکلف باشد؟
جواب: همان طور که قبلا اشاره کرديم، تشخيص موسيقي غنايي از غير غنايي بر عهدۀ مکلف است که يا بايد خود اطمينان پيدا کند و يا به تشخيص بعضي از اهل فن آگاه به ملاکات شرع اعتماد کند. بنابراين تشخيص مؤسسات فرهنگي، اعتبار شرعي ندارد، مگر زماني که موجب حصول اطمينان براي شخص مکلف گردد. استفتائات موجود در اين زمينه نيز گوياي همين مطلب است.
از مقام معظم رهبري سؤال شده است که گوش دادن به نوارهايي که توسط سازمان تبليغات اسلامي و يا مؤسسه اسلامي ديگر مجاز اعلام شده اند چه حکمي دارد؟
ايشان در جواب فرمودند:
جواز گوش دادن به نوارها منوط به تشخيص خود مکلف است که اگر تشخيص دهد مشتمل بر غنا و موسيقي لهوي مناسب با مجالس عيش نوش و خوش گذراني و همچنين مشتمل بر مطالب باطل نيست، گوش دادن به آن اشکال ندارد. بنابراين تجويز آن توسط سازمان تبليغات اسلامي و يا هر مؤسسه اسلامي ديگر به تنهايي دليل شرعي براي مباح بودن آن نيست.
(علي خامنه اي، رساله أجوبة الإستفتائات، ص266)
گفتارهايي از امام خميني (ره)
مرحوم امام خميني (قدس سره) در جواب از اين سؤال که:
آيا به نظر حضرتعالي آهنگهايي که از صدا و سيما پخش ميشود چگونه است؟
مي فرمايند:
موسيقي مطرب جايز نيست.
(محسن محمودي، مسائل جديد از ديدگاه علماء و مراجع تقليد، ص65)
از جواب امام (ره) به خوبي روشن ميشود که ايشان، صدا و سيما را به عنوان حجّت شرعي براي جايز بودن موسيقي قبول ندارند. بنابراين نسبت حليّت (حلال بودن) و جواز تمام موسيقي هاي صداو سيما و يا مطلق موسيقي به امام راحل (ره) تهمتي بيش نيست. اين قبيل سوء استفاده ها از کلمات امام بزرگوار (ره) توسط بعضي از فرصت طلبان نمونه هاي ديگري نيز دارد.
به همين جهت وقتي از مقام معظم رهبري سؤال ميکنند که:
آيا اين گفته که حضرت امام (ره) موسيقي را بطور مطلق حلال اعلام کرده اند، صحيح است؟
ايشان در جواب ميفرمايند:
نسبت حلال دانستن موسيقي بطور مطلق به راحل عظيم الشأن، حضرت امام خميني (قدس سرّه)
کذب و افتراست. امام معتقد به حرمت موسيقي مطرب و لهوي بودند و نظر ما هم همين است ولي
تشخيص موضوع، موکول به نظر خود مکلّف است.
(علي خامنه اي، رساله أجوبة الإستفتائات، ص269)
الف- آموزش موسيقي و نوازندگي موجب انحراف و ترتّب مفاسد است و جايز نيست. بطور کلي ترويج موسيقي با اهداف عاليه ي نظام اسلامي منافات دارد. مسؤولين فرهنگي مجاز نيستند سليقه هاي شخصي خود را به اسم نشر فرهنگ و آموزش و پرورش به کار گيرند.
(محسن محمودي، مسائل جديد از ديدگاه علما و مراجع، ص62)
ب- تنوّع و جذّابيت در صداوسيما لازم و توفيق آن رسانه است، ولي نبايد موجب گرايش به شيوه هاي زيان بخش و مخرّب گردد. ترويج فرهنگ غربي با استفاده از موسيقي هاي لهوي و حرام و... نبايد به بهانۀ جذّاب کردن تلويزيون به اين دستگاه مؤثر که در معرض ديد همۀ قشرها و خانواده هاست، راه يابد.
(اسدالله محمدي نيا، بهشت جوانان، نشر سبط اکبر، قم، 1379، ص365)
ج- موسيقي اگر انسان را به بيکاري و ابتذال و بي حالي و واخوردگي از واقعيت هاي زندگي بکشاند، اين موسيقي حلال نيست، حرام است. موسيقي اگر انسان را به گناه و شهوتراني تشويق کند حرام است ... (همان، ص366)
سؤال مهم:
مگر ميتوان پذيرفت آنچه از صدا و سيما پخش ميگردد محل اشکال باشد؟ با آنکه صدا و سيما متعلّق به جمهوري اسلامي و در محدوده ي حکومت اسلامي است؟
جواب:
گرچه انتظار همه مردم آن است که صدا و سيماي جمهوري اسلامي خالي از هرگونه موسيقي هاي ممنوع باشد و اميد هم داريم که مسؤلين نظام و دست اندر کاران دلسوز و متعهد کنترل دقيق تري در اين زمينه داشته باشند، ولي در عين حال استفتائات متعددي از خود مقام معظم رهبري در دست است که بطور صريح فرموده اند:
... پخش از راديو و تلويزيون به تنهايي دليل شرعي بر مباح و حلال بودن يک قطعه موسيقي
محسوب نمي شود. (علي خامنه اي، رساله أجوبة الإستفتائات (ترجمه فارسي)، انتشارات بين
المللي الهدي، تهران، 1348، چاپ نهم، ص269)
و در جواب از استفتاي ديگر فرموده اند:
در برنامه هاي صدا و سيما ممکن است مواردي منطبق بر موازين شرعي نباشد، و تشخيص موضوع بر عهده شخص شنونده و يا بيننده است. اگر تشخيص دهد اين موسيقي مطربِ لهوي است، يا اين برنامه مفسده انگيز است نبايد گوش کند و ببيند.
دسته بندي موسيقي:
1. غنايي
2. غير غنايي
3. مشکوک
موسيقي مشکوک
يعني آن دسته از موسيقي هايي که نسبت به آْنها شک و ترديد داريم که آيا از قسم موسيقي غنايي و ممنوع است يا از قسم غير غنايي و جايز، وظيفه ما در اين گونه موارد چيست؟در احکام اسلام تا موضوع احراز نگردد، حکم بر آن مترتّب نميشود. احراز موضوع هم –تطبيق موضوع بر مصاديق- فقط به يکي از سه طريق ممکن است. در مورد موسيقي، موسيقي غنايي موضوع براي حرمت است. حال اگر به علت حصول شکّ و ترديد نتوانستيم موضوع حرمت را که همان غنايي بودن است اثبات و احراز کنيم، به حسب ظاهر حرمت و ممنوعيتي در کار نخواهد بود. به همين جهت به اتفاق همه فقها و مراجع عظام تقليد،موسيقي هايي که شک در غنايي بودن و عدم غنايي بودن آن داريم، جايز بوده و حرام نيست و در اين مقوله فرقي بين موسيقي هاي صدا و سيما و غير آن نيست.
{بعضي از آدمها نفهمن، بعضيا نمي فهمن، بعضيا هم خودشونو به نفهمي ميزنن... آدمي که نفهمه يا نمي فهمه، خيلي فرق ميکنه با آدمي که خودشو به نفهمي ميزنه!!!!!!! ...... نکنه موسيقي غنايي گوش بدين بعدش خودتونو به نفهمي بزنين و بگين ما نميدونيم که اين موسيقي غنايي هست يا نه!!!!!!!!!!!!!!!! حواستون باشه ها.....}
اما، رعايت جانب احتياط امري است عقلايي که در تمام ابعاد زندگي يشر مورد عمل قرار ميگيرد. اين امر در مورد احکام ديني هم عقلاً و شرعاً مطلوب و راجح است، هرچند واجب نباشد.
رعايت احتياط در مشتبهات
ما در بسياري از امور دنيوي که صرفاً احتمال ضرر ميدهيم، جانب احتياط را گرفته، از انجام آن خودداري ميکنيم - از جاده اي که احتمال خطر بدهيم عبور نميکنيم، با وسيله اي که احتمال زيان بدهيم مسافرت نميکنيم، از انجام معامله اي که احتمال زيان بدهيم خودداري ميکنيم و ... - منشأ اين احتياط آن است که آن ضرر محتمل دامن ما را نگيرد و ما را از زندگي ساقط نکند. در مورد احکام ديني هم خوب است آن جايي که احتمال حرمت و گناه ميدهيم، جانب احتياط را گرفته و از انجام آن خودداري کنيم تا اينکه خداي ناکرده مبتلا به حرام و گناه نشويم. اين احتمال فوق العاده بااهميت است؛ چون صحبت ازمخالفت با خداي متعال است که عقل و وجدان ما را از آن برحذر ميدارد.
پیامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله محرّمات الهي را به قرق گاه -منطقه ممنوعه- تشبيه فرموده اند و انجام مشتبهات -يعني آنچه مردّد بين حلال و حرام است، مثل موسيقي مشکوک - را به منزله قدم زدن در کنار قرق گاه دانسته اند که ممکن است نفس، آدمي را به ورود در قلمرو ممنوعه وادار کند. به همين جهت فرمودند: مشتبهات را ترک کنيد تا ناخودآگاه وارد منطقه ممنوعه ي محرمات نشويد. (بحارالانوار، ج2، ص259)
مرحوم علامه جعفري استفاده از موسيقي هاي مشکوک را قدم زدن روي نوار مرزي دانسته و ميگويد: در مواردي که اداي موسيقي را درمي آوريم و يا به برخي از موسيقي ها که گمان ميکنيم جزو موسيقي هاي ممنوع نيست،گوش فرا ميدهيم، اگر هم که فرض کنيم اين گونه امور ممنوع نباشد، حداقل قدم روي نوار باريکي گذاشته ايم که يک طرف آن قطعاً قلمرو ممنوعيّت و حرمت است، و چون نفس آدمي لذت طلب است لذا تدريجاً قانون را پايمال ميسازد. (حسين ميرزاخاني، مباني فقهي- رواني موسيقي، ص33)
داستاني عجيب و بسيار جالب:
در حديثي از حضرت رضا عليه السلام از پدران بزرگوارش نقل فرموده است:
ابليس از زمان آدم تا زمان حضرت مسيح عليه السلام به سراغ انبياء عليهم السلام مي آمد و با آنان
گفتگو ميکرد و از آنان پرسش مي نمود، و با هيچ کدام به اندازه يحيي ابن زکريا عليه السلام مأنوس
نبود، روزي يحيي عليه السلام به ويگفت: اي ابامره (نامش حارث و کنيه اش ابو مرّه بود، از آن روزي که
معصيت خدا را کرد، خدا او را ابليس ناميد.) من از تو حاجتي دارم!
گفت: تو بزرگ تر از آني که از من چيزي بخواهي و من تو را رد کنم، مطمئن باش که هرچه بخواهي
دست رد به سينه ات نميزنم.
يحيي عليه السلام فرمود: دلم مي خواهد دامهايي که با آن فرزندان آدم را صيد ميکني نشانم دهي،
گفت: با کمال افتخار اطاعت ميکنم و فردا آنهارا به نظرت ميرسانم.
صبح فرداي آْن روز يحيي عليه السلام در خانه خود نشسته و در انتظار وعده ابليس بود و در خانه را
محکم به روي خود بسته بود، که ناگاه ابليس ...
براي خواندن ادامه این داستان جالب روي ادامه مطلب كليك كنيد....
ادامه مطلب
چون ميخوام اين وبلاگ، وبلاگ کاملي درباره حرمت موسيقي (کلاً هرچي درباره موسيقي) باشه، از شما دوستاي عزيزم و همه کسايي که اين وبلاگ رو ميخونن خواهش ميکنم که هر مطلبي که درباره موسيقي به ذهنتون ميرسه به بنده بگين که من برم درباره اين مطالب تحقيق کنم و انشاءالله تو اين وبلاگ قرار بدم... هرجايي از وبلاگ که به نظرتون کم و کاستي داره يا خوب نيست، يا درباره هرچيزي از موسيقي که دوست داريد بدونين نظر و پيشنهاد بدين و انتقاد کنين تا من درستش کنم، تا انشاءالله وبلاگ کاملي درباره موسيقي داشته باشم که همه عزيزان و علاقه مندان و البته حق پذيران و افرادي که منطقي هستن از اين مطالب بهره کافي ببرن....
مثل يکي از دوستان كه پیشنهاد دادن: سخن افرادي که از موسيقي تعريف کردن و خوب گفتن رو نقد کنيد... خيلي پيشنهاد خوبي بود و من انشاءالله حتما اين کار رو انجام ميدم.
يکي ديگه از دوستان پيشنهاد دادن که پست ثابت وبلاگمو بردارم (غير ثابتش کنم).. گفتن: چون اينجوري هروقت ميام ميبينم همون مطلبه، متوجه پستاي جديدت نميشم.... بنده هم از نظر ايشون استفاده کردم و پست ثابتمو آخر وبلاگ گذاشتم....
از همه شما دوستان عزيزکمال تشکر رو دارم...
برخي از امراضي که کارشناسان علت آن را، موسيقي تشخيص داده اند
عبارتند از:
1. مرض ماني (Manie) که نوعي جنون است
2. سيکلوتيمي: بيماري رواني فصلي با آثاري چون:
خنده، ترشرويي، افسردگي و غمگيني.
3. عامل فشارخون
4. عامل سستي اراده
5. پارانويا: مرضي که شخصي ادعاهاي بي مورد کرده و خود را بالاتر از ديگران مي داند
6. عامل کوتاهي عمر
7. عامل ضعف اعصاب
8. اختلالات دماغي (مغزي، هيجانات روحي، جنون)
9. عامل حمله ي قلبي
10. عامل انتحار و خودکشي
11. عامل هيجانات فوق کنترل
12. عامل سلب غيرت
13. عامل فحشاء
14. عامل تهييج عشق هاي بي حساب
و ...
ولادت با سعادت امام صادق (عليه السلام) و پيامبر اكرم (صلي الله عليه واله وسلم) را
به همه مسلمانان جهان تبريك عرض مينماييم.
يك واقعيت عجيب...
خيلي عجيب است که در بسياري از احاديث روايات باب موسيقي و شرب
خمر (شراب) در يك قسمت ميباشد!!!!!!!
آخرش ثابت ميشه که كار موسيقي و شراب مثل همديگه است...
يک پرسش و پاسخ:
بعضيا که موسيقي گوش ميدن، ميگن:
ما اصلا تحت تأثير قرار نميگيريم و محتواي اين ترانه ها در ما اثري نداره!!!!
جواب اينه که:
اولاً) تو بحث حرام بودن موسيقي، حالت شخصي افراد که معيار نيست!!! بلکه معيار کليت آدماست...
دوماً) حرف اين افراد مثل حرف خنده داره فرديه که ميگه: من حدود 5ساله که روزي يه نخ سيگار ميکشم
ولي معتاد نشدم.
اين اشخاص متوجه نيستن که کاملاً وابسته اند ولي خودشون نميدونن...
